پس بنا به فرمايش رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله ، نبايد معاويه را به خاطر جانشينى يزيد پس از خود سرزنش نمود ؛ چرا كه معاويه به دعاى پيامبر هدايت شده و هادى امّت است و فردى كه متصدّى هدايت مردم است ، كار نادرست انجام نمىدهد . پس بر او نبايد خرده گرفت و در نشاندن يزيد و معرفى فرزندش به عنوان ولى عهد ، نبايد او را سرزنش كرد ! اين ديدگاه از چند جهت قابل بررسى و نقد است : يكم : هرگز پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله در مدح معاويه سخنى و فضيلتى نفرموده است و اين ادعا از دروغ‌هاى عالَم است . اين مطلب با وجود مدركى كه پذيرفته همگان است اثبات شدنى است . كتاب صحيح بُخارى ، كه صحيح‌ترين كتاب اهل سنّت است ، ابوابى در فضايل و مناقب صحابه با عنوان « فضايل فلان » ، « فضايل فلان » و . . . مىگشايد ؛ امّا آن گاه كه نوبت به معاويه مىرسد ، نمىگويد : « باب فضائل معاوية » ؛ بلكه مىگويد : « باب ذكر معاوية » . شرح و توضيح دهندگان كتاب بُخارى ، دليل و سرّ اين كار را نبودن حديثى در فضيلت معاويه بيان مىكنند و مىگويند : از پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله روايتى كه دلالت بر فضيلت معاويه كند نقل نشده است و به اين دليل بُخارى نمىگويد : « باب فضائل معاوية » . پس كجا پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله فرموده‌اند : « اللّهمَّ اهده واهد به » ؟ اين توضيح توسط ابن حجر در كتاب فتح البارى كه يكى از بهترين كتاب‌هاى اهل سنّت در شرح صحيح بُخارى است نقل شده است . وى در اين باره به نقل از اسحاق بن راهويه مىنويسد : لم يصح في فضائل المعاوية شيءٌ . « 1 »

--> ( 1 ) . ر . ك : فتح البارى : 7 / 81 .